Ηλιοτρόπιο

ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΑΖΕΨΩ ΗΛΙΟ... ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΩ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΠΑΕΙ... ΚΑΙ Η ΜΕΡΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ...

Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου 2011

Στα χαμενα

Είναι μεσημέροπόγεμα, το αυτοκίνητο μου το βρήκα μετά την δουλειά με ξεφουσκωμένο λάστιχο - ακόμα δεν ξέρω αν έσκασε - το παράτησα στο βουλκανιζατέρ και ήρθα σπίτι.

Ξαπλωμένη, ακούω radiobubble, και σκέφτομαι. Σκέφτομαι διάφορα. Είμαι περίεργα, δεν ξέρω. Λίγο στα χαμένα που θα έλεγε και μια φίλη. Νιώθω σαν να έχει γίνει ενα "μπαμ" μέσα μου και να έχουν έρθει τα πάνω κάτω.

Πράγματα σημαντικά σαν να μην έχουν σημασία πια

Σαν να ξέρω τι πρέπει να κάνω- αλλα και ταυτόχρονα να μην ξέρω. Σαν αυτά που λες για ειλικρινείς συμβουλές στις καλές φίλες... "οτι ξέρω οτι είναι δύσκολο, αλλά αυτό πρέπει να γίνει". Πως θα πείσω τον εαυτό μου οτι παρόλο που είναι δύσκολο, ξέρω την λύση και πρέπει να την εφαρμόσω? Είναι πιο εύκολο να στηρίζεις κάποιον να κάνει κάτι δύσκολο παρα να το κάνεις εσύ! Και τελικά, είμαι σίγουρη οτι ξέρω την λύση?!!?

Όλα καλά όλα ανθηρά. Η μέρα μεγαλώνει πια! και μένει μόλις ένας μήνας για την επόμενη (μικρή) εξόρμηση.. Ίσως ήρθε η ώρα να σκεφτώ πότε θα πάω στην Στοκχολμίτσα ξανα, πολύ την μελετάω τελευταία...

Σάββατο, 15 Ιανουαρίου 2011

Τα... παρελειπόμενα

Αναλυτικό ποστ για το Περού έκανα..

Τώρα ώρα για τα παρελειπόμενα!

Στον γυρισμό, όπως όταν πήγαινα, η πτήση ήταν μέσω Μαδρίτης και Καΐρου. Στον πηγαιμό είχα 10 ώρες στην Μαδρίτη - τις οποίες εκμεταλλέυτικα για να πάμε να φάμε churros με σοκολάτα για πρωινό και να κάνουμε βόλτες με τον φίλο μου τον German, και στον γυρισμό είχα 12 ώρες στο Κάιρο.

Έφτασα στο Κάιρο, πήγα σπίτι κατα τις 11(μένει η μαμά μου στο Κάιρο - ήταν όμως ακόμα στο Περού για το συνέδριο), πήρα να φάω, έκανα ένα ντουζάκι να φύγουν τα αλάτια απο πάνω μου, έβαλα ξυπνητηρι στο κινητο και προσπάθησα να κοιμηθώ. Αμ δε! Το τζετ λαγκ είχε άλλη άποψη, να κοιμηθώ κατα τις 6. Στις 7 χτύπησε ένα άσχετο ξυπνητήρι μέσα στο σπίτι - το έκλεισα και λέω, νωρίς είναι.. εγώ θα σηκωθώ στις 8:30...

Το επόμενο που θυμάμαι είναι τον μπαμπά μου στο τηλέφωνο στις 13:00 να με ρωτάει αν φτάνω με aegean ή egyptair και αν περιμένω τις βαλίτσες μου :-p

Ένα μικρό άγχος για λίγο μιας και δεν μπορούσα να κλείσω online εισιτήριο για την βραδυνή πτήση για Αθήνα με την Ολυμπιακή - Tnx to my sis το κλείσαμε απο το τηλέφωνο.. και.. μετά free day στο Κάιρο!

Φρεσκοστυμμένος χυμός πορτοκάλι/φράουλα απο την Midan Safir στην Ηλιούπολη Καΐρου




p.s. Εντάξει την βραδυνή πτήση δεν την έχασα :-p

Un viaje a Perú! (1/2)

Viva El Peru!

Πριν απο 4 μήνες περίπου, που είχα κατέβει για σ/κ Αθήνα, η μαμα μου με ρωτάει: "Θες να έρθεις μαζί μου στο Περού που θα πάω για ένα συνέδριο?". Ένα γρήγορο ψάξιμο για τα εισιτήρια - να δούμε πως είναι οι τιμές... και ΝΑΙ! θα πάω στο Περού!

Το νωρίτερο που μπορούσαμε να φύγουμε ήταν 23/12 μεσημέρι, και 4/1 έπρεπε να είμαστε στην Λίμα για το συνέδριο. Αν αποφασίσετε να πάτε, αν βρείτε κάτι φτηνό ΚΛΕΙΣΤΕ το αμέσως - η πτήση που είχα βάλει στο μάτι πήγε απο τα 1500 στα 2500 σε μερικές ώρες. Με την εναλλακτική πτήση - στα ίδια λεφτά - άλλαξα 3 ηπείρους :-p.

Εννοείτε χωρίς group. Αυτό, όταν πας ευρώπη είναι εύκολο. Όταν πας σε μια μεγάλη χώρα (και μακρινή), πρέπει να οργανώσεις πολύ καλά τον χρόνο σου (και τις κρατήσεις σου!) για να προλάβεις να δεις όσο το δυνατόν περισσότερα. Πολύ ψάξιμο λοιπόν (πολύτιμη βοήθεια: travelstories.gr , transport info for peru , perutrecks , και εννοείτε πολύ tripadvisor και google! ) και το ταξίδι άρχισε να καταστρώνεται!

Το Περού είναι μεγάλη χώρα, και όσο και αν θέλαμε να κάνουμε κάποιες διαδρομές με λεωφορείο (Lima - Cuzco - φοβερή διαδρομή - 27 ώρες όμως), ο χρόνος δεν μας το επέτρεπε. Οπότε καταλήξαμε τις περισσότερες εσωτερικές διαδρομές να τις κάνουμε με αεροπλάνο. Εμείς τις κλείσαμε απο ελλάδα, βασικά κλείσαμε ενα south america Airpass της εταιρίας LAN, που γενικά συμφέρει, καθώς και μία πτήση με την εταιρία TACA. Αυτό που είχα διαβάσει παντού είναι, οτι είναι πιο φτηνό να αγοράσεις τα αεροπορικά απο εκεί (και οτι η star peru είναι φθηνότερη). Αν έχετε άνεση χρόνου κάντε το - εμείς δυστυχώς δεν μπορούσαμε.

Έφτασε λοιπόν η μεγάλη μέρα. 22/12 βράδυ ξεκίνησα να μαζεύω πράγματα. Χειμωνιάτικα για τα βουνά - μαγιό για τα πεδινά. Έφτιαξα το backpack μου (μόνο 11 κιλά), και ξεκίνησα!
Hint1: Πάρε την βαλίτσα σου μισοάδεια. Θα θες να πετάξεις όλα σου τα ρούχα και να πάρεις καινούργια. Hint2: Αν πας Δεκέμβρη-Γενάρη πάρε αδιάβροχο και φλις. Οπωσδήποτε το αδιάβροχο.

Λήμνος-Αθήνα, Αθήνα-Κάιρο (εκεί βρήκα και την μάνα), Κάιρο-Μαδρίτη, Μαδρίτη-Λίμα. Σύνολο 36 ώρες - ώρες πτησης 21.

Η διαδρομή μαγική. Ο Ατλαντικός φοβερός- να κοιτάζεις και παντού να βλέπεις θάλασσα!


Πτήση πάνω απο τον Ατλαντικό

Ηλιοβασίλεμα κάπου πάνω απο την νότια Αμερική

Και φτάσαμε στην Λίμα. Μετά απο 5-6 ώρες πετούσαμε για cuzco οπότε κλείσαμε ένα ξενοδοχείο σχετικά κοντά στο αεροδρόμιο για να κοιμηθούμε μερικές ωρίτσες μέχρι να ξαναφύγουμε. Το Machu Picchu suites είναι συμπαθητικό, καθαρό αν και λίγο χωμένο και σε οχι πολύ καλή γειτονιά. Εμείς μια χαρά κοιμηθήκαμε πάντως ακόμα και αν όταν πήγε 25/12 00:00 ακριβώς ρίχναν τόσα βεγγαλικά που νομίζαμε οτι έγινε πόλεμος!!!

Ξύπνημα πρωί και πίσω στο αεροδρόμιο. Στο Περού, στις πτήσεις εσωτερικού πρέπει να είσαι στο αεροδρόμιο 2 ώρες πριν... Βάλτε και τις 4 ώρες καθυστέρησης λόγω ομίχλης στο cuzco, είμασταν στο αεροδρόμιο απο τις 3 μέχρι τις 9 :-p Και μετά.. η πτήση... να πετάς πάνω απο τις Άνδεις! Να βλέπεις χιόνια, χαράδρες.. μαγικό... και η προσγείωση - παντού βουνά, και το αεροπλάνο να κατεβαίνει μέσα στα σύννεφα! Και φτάσαμε στο cuzco!

Το cuzco... (ή Qusqu στην γλώσσα των Ίνκας, την Κέτσουα, που ακόμα την μιλάνε).. παλιά πρωτεύουσα των 'Ινκας, οι βάσεις των κτιρίων τους είναι ακόμα εκεί. Κανονισμένο απο το ξενοδοχείο μας περίμενε ταξι στο αεροδρόμιο (πολλά ξενοδοχεία - όπως και το δικο μας το προσφέρουν δωρεάν) και έτσι κάναμε και την πρώτη μας βόλτα μέσα στην πόλη. Μείναμε στο colonial palace και είμασταν πολύ ευχαριστημένοι. (χμ τώρα που βλέπω τα ονόματα όλο suites και palace είναι. Τα έκλεισα σχεδον ολα απο το hostelbookers πάντως και με τιμές μέχρι 40$ το δίκλινο ;p). Το ξενοδοχείο είναι ένα κτίριο της εποχής των Ισπανών (colonial) που είναι πρώην μοναστήρι.. εντυπωσιακό! Ήπιαμε το τσάι απο φύλλα κόκας που μας προσφέρανε - κάνει καλό στην νόσο του υψομέτρου και στα 3400μ δεν είναι να παίζεις - και βγήκαμε βόλτα!


Hotel colonial Palace

Η πόλη είναι (ήταν) χτισμένη στο σχήμα ενός πούμα, του ιερού ζώου των Ίνκας, και γενικά η παρουσία τους είναι παντού. Ο πλυθησμός είναι κατα βάση ινδιάνοι, παντού στην πόλη έχει ερείπια - ή κτίρια που η βάση τους είναι χτισμένη απο τους Ίνκας και απο πάνω απο τους Colonial. Η αρχιτεκτονική των Ίνκας και ο τρόπος που έχτιζαν είναι μοναδικός, δεν χρησιμοποιούσαν λάσπη ή οτιδήποτε ανάμεσα στις πέτρες. Ανάλογα με το οικοδόμημα (σπίτι-παλάτι - κλπ) χρησιμοποιούσαν άλλη τεχνική χτισίματος.



Οι 3 τρόποι χτισίματος των Ίνκας

Επίσης είδαμε μια φάτνη που αντί για προβατάκια-βόδια-και λοιπά χαριτωμένα είχε llama! (το λένε λιάμα).


Δυστυχώς μιας και ήταν ανήμερα Χριστούγεννα -και έβρεχε- ήταν όλα κλειστά και κάναμε μόνο μία επίσκεψη στο μουσείο Ίνκας και την υπόλοιπη μέρα λιώσαμε στις βόλτες. Τολμώ να πω οτι είχαμε φοβερό ξεναγό μιας και ένας φίλος της μάνας είναι απο το cuzco και μας ξενάγησε πολύ όμορφα!

Χριστουγεννιάτικη μεσημεριανή βροχερή βόλτα στο Cuzco


Plaza de Armas - Cuzco

Σπίτι με βάση Ίνκας και απο πάνω colonial

Επόμενη μέρα είχε σειρά η Ιερή κοιλάδα των Ίνκας (Valle Sagrado). Μας κανόνισε αυτός ο γνωστός μας για 25 S/.(soles) - 7 ευρώ περίπου ένα τουριστικό λεωφορειάκι με ξεναγό που έκανε τουρ τους βασικούς αρχαιολογικούς χώρους - πολύ καλο και τα είδαμε όλα όσα είχαμε στο νου μας.

Πρώτη στάση Pisac: στην αρχή στην "πόλη" και μετά στον αρχαιολογικό χώρο.

Πεπονάκια στην αγορά του Pisac



Pisac

και στην συνέχεια Urubamba, Ollantayatambo και Chincheros.

Βουλκανιζατερ στην Urubamba

Επόμενη μέρα, μαζέψαμε τις βαλίτσες μας και φύγαμε για maccu pichu! Για να πας εκεί υπαρχουν 2 τρόποι:
α) Το Inka Trail. Περπατάς 4 μέρες και φτάνεις. Λένε οτι είναι το καλύτερο hiking που υπάρχει.
β)Το τρένο. Το παίρνεις λίγο έξω απο το cuzco (poroy) και κοστίζει (το πιο φτηνό) 98$ πηγαινε-έλα. Μπορείς να το πάρεις και απο το Ollantayatambo - λιγότερες ώρες και πιο φτηνό. Υπάρχουν και άλλα τρένα, πολύ φτηνα, αλλά είναι μόνο για ντόπιους- δεν σε αφήνουν να ανέβεις.


http://www.pomalaza.com/ePeruEs.html



Το τρένο έχει παράθυρα στην οροφή για να βλέπεις την κοιλάδα...

Το τρένο σε αφήνει στο χωριό Aguas Calientes - είναι πολύ πολύ χάλια. Τουριστικό όσο δεν πάει, και κακάσχημο - σε ένα φανταστικό περιβάλλον όμως. Αν πάτε το πρώτο που πρέπει να κάνετε είναι να πάρετε το εισιτήριο σας για την άλλη μέρα για το maccu pichu - και του λεωφορείου (14$- αν και μετά μπορείτε να κατέβετε με τα πόδια οπότε 7$) και του αρχαιολογικού (40$). Το χωριό δεν έχει πολλά να δεις, και έτσι ξεκινήσαμε να πάμε να βρούμε το μουσείο που είναι έξω απο την πόλη... παθαμε πλάκα με την διαδρομή... υπέροχη.. για 3 km κάναμε 2 ώρες... καταράχτες, λουλούδια, ποτάμι, φανταστικά βουνά.. Κοντά στο μουσείο έχει το "al mundo de las mariposas" (έναν κήπο καλυμένο με δίχτυ και μέσα πεταλούδες) και έναν βοτανικό κήπο. Αφού βραδιάσαμε λοιπόν πήγαμε στα "Aguas Calientes" (ή aguas thermales) δηλαδή στις πισίνες με τα θερμά λουτρά... ήταν θεικά...

Για άλλη μια φορά σταθήκαμε τυχεροί με το ξενοδοχείο - ήταν το hostal de turistas Chaska. Οι άνθρωποι απλά δεν παίζονται - μας ετοίμασαν πρωινό στις 5 το πρωί, για να πάμε νωρίς στον αρχαιολογικό χώρο, κρατήσαν τα πράγματα μας (κάναμε checkout το πρωί), και απλώσαν τα μαγιό μας που ήταν ακόμα βρεγμένα - τα πήραμε πριν να φύγουμε στεγνά.

Πρωί πρωί λοιπόν αναχώρηση σχεδόν με το πρώτο λεωφορείο για το m.p. (Γιατί έτσι πρωί θα μου πείτε.. Λοιπόν, υπάρχει ένα βουνό απέναντι απο το m.p. το wayna piccu, που για να σου δωθεί η ευκαιρία να ανέβεις πρέπει να είσαι στους πρώτους 400 που θα φτάσουν στον αρχ. χώρο. Πας με το ίδιο εισιτήριο, αλλα πρέπει να προλάβεις. Οι πρώτοι 200 ανεβαίνουν στις 7, και οι υπόλοιποι 200 στις 10. ) Στο λεωφορείο, μισή ώρα δρόμος ανάμεσα σε βουνά και σύννεφα.. και τσουυυπ! Φτάσαμε!

Machu picchu
Machu picchu

Και μετά απο λίγο πήρα τον δρόμο για το wayna picchu!

Το μονοπάτι προς το wayna picchu
μία ώρα μετά..

To machu picchu απο ψηλα

Στον γυρισμό είχαμε ένα θεματάκι βέβαια γιατί όταν ανέβαινα είχε σύννεφα και δεν έβλεπα κάτω, μετά όμως...

Vertigo

Κατέβασμα, πολλές ώρες στον αρχαιολογικό χώρο.. και πίσω στο Aguas Callientes να πάρουμε το τρένο για cuzco... (ε και μια βουτιά στα aguas callientes την δικαιούμασταν ξανά!)


Μέρος Β'

Ολόκληρο το set με τις φωτογραφίες εδω.
Οι γνωστοί μπορείτε να δείτε την μη λογοκριμένη έκδοση με την φάτσα μου μέσα είτε στο fb είτε ζητήστε το link για το album στο Picassa :-)

Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου 2011

Un viaje a Perú! (2/2)


Επιστροφή απο το Maccu pichu στο cuzco με το τρένο - ύπνος και αξημέρωτα πάλι στο αεροδρόμιο - πτήση για το δάσος του αμαζονίου και συγκεκριμένα το Puerto Maldonado.

Rio Madre de dios

Εκεί είχαμε κανονίσει να περάσουμε ένα τριήμερο σε ένα lodge μέσα στο δάσος.. Όντως ήρθαν, μας πήραν, και ξεκινήσαμε την διαδρομή... 1 ώρα με το λεωφορείο και 1 ώρα με βάρκα..



Στον "δρόμο" προς το Lodge


Φτάσαμε στο lodge και όλα μοιάζαν τέλεια. Στην μέση του πουθενά, χωρίς ρεύμα, Internet, κινητό... μέσα σε 10 λεπτά είχαμε δει πολύχρωμους παπαγάλους και έναν χιμπατζή... Το βράδυ βγήκαμε βόλτα με την βάρκα να βρούμε κορκόδειλούς... και βρήκαμε :-)

Ηλιοβασίλεμα στην ζούγκλα

'Οταν γυρίσαμε στο δωμάτιο μας περίμενε μια αηδιαστική έκπληξη, όλο το δωμάτιο ήταν γεμάτο κατσαρίδες. Αλλάξαμε 3 δωμάτια μέχρι να βρούμε ένα κάθαρό. Δεν ανεβάζω εδώ φωτογραφίες, είναι αηδία, υπάρχουν όμως μαζί με το review στο tripadvisor. Το lodge λεγόταν explorers inn, και σας συμβουλεύω να μην πατήσετε το πόδι σας :-p

Την άλλη μέρα το πρωί (στις 5, σχεδόν όπως κάθε μέρα...) είχε ξύπνημα και περπάτημα στην ζούγκλα...


και κατάληξη σε μια πανέμορφη λίμνη για κωπηλασία...

Λιμνη Cocococha

επιστροφή, λιώσιμο στην βροχή στο lodge και την άλλη μέρα πάλι αναχώρηση αεροπορικώς για juliaka μέσω cuzco - στην juliaka είναι το αεροδρόμιο που εξυπηρετεί την πόλη Puno που είναι χτισμένο στις όχθες της λίμνης titikaka. Απο την Juliaka στο Puno (1 ώρα περίπου) πας είτε με ταξί (70 s/.) είτε με collectivo - λεωφορειάκια που περνουν πολλούς και τους πάνε και στα ξενοδοχεία τους (20 s./) - εννοείτε διαλέξαμε το 2ο!

Στην διαδρομή για το hostel τρόμαξα. Λέω τι χάλια γειτονιά είναι αυτή. στην άκρη του πουθενά! Τελικά η γειτονιά ήταν μιά χαρά και το hostel λιγότερο απο 10 λεπτά με τα πόδια απο το κέντρο- και με θέα στην λίμνη! Το λένε puma backpackers hostel, και η κ. Frida με τον άντρα της που το έχουν σου δίνουν την εντύπωση οτι μένεις με οικογένεια! Mας υποδέχθηκαν με ένα mate de coca (τσάι κόκας) και μας βοήθησαν να κλείσουμε εκδρομούλα στα νησάκια της λίμνης titikaka - στα νησιά uros, amantani και taquile (για 2 μέρες 90 s/. με διανυκτέρευση σε οικογένεια και φαγητό).

Και φύγαμε για βόλτα στο Puno! Παραμονή πρωτοχρονιάς απόγεμα λοιπόν, και όλος ο κόσμος είναι στους δρόμους! Παζάρια κανονικά! Ψωνίζουν panetonne, δώρα.. ως είθιστε (μας το είπαν δεν το ξέραμε) πήραμε ρύζι και μακαρόνια για την οικογένεια που θα μας φιλοξενούσε στο νησί μιας και εκεί δεν υπάρχει τπτ. Παραμονή πρωτοχρονιάς... τρώμε και είμαι στο κρεββάτι απο τις 10. Κάποια στιγμή ξυπνάω απο τα βεγγαλικά, και είναι 12 ακριβως! Βγαίνω στην ταράτσα, και όλη η πόλη για μισή ώρα είναι ένα πυροτέχνημα!

Το Puno απο ψηλά την πρωτοχρονιά

Πρωινό ξύπνημα (πρωτότυπο) και πρώτη στάση 30 λεπτά μετα, τα επιπλέοντα νησάκια Uros. Τα νησιά αυτά τα φτιάχνουν απο totora, ένα είδος καλαμιού, αντέχουν μερικά χρόνια και μετά πρέπει να φτιάξουν καινούριο νησί. Η φυλή που μένει εκεί, οι Uros, λένε οτι είναι αρχαία φυλή, υπήρχαν πριν τους Ίνκας, αλλα μετά αναμίχθηκαν με τους Aymara και τώρα μιλάνε Aymara.

Νησάκι στα επιπλέοντα νησιά Uros

Επόμενη στάση, 3 ώρες μετά, το νησί Amantani. Στο νησί αυτό κατοικούν 10 κοινότητες, οι οποίες μιλάνε Κέτσουα. Ούτε λόγος για ρεύμα και κινητό έτσι? - Είχαν κάποια στιγμή ηλιακούς συλλέκτες αλλά δεν πολυπροχώρησε απ οτι κατάλαβα. Ξενοδοχεία δεν υπάρχουν αλλά οι κάτοικοι παίρνουν εκ περιτροπής τους επισκέπτες στο σπίτι τους - έτσι βγάζουν και ένα έξτρα εισόδημα. Είμασταν "τυχεροί" γιατί την πρωτοχρονιά είχαν εκδηλώσεις επειδή άλλαζε η διοίκηση του νησιού και είχαν χορούς και πανηγύρια. Η μουσική τους ήταν με χάλκινα πνευστά - σαν bregovic κάτι και στα 2 λεπτά ήθελα να αυτοκτονήσω αλλά τι να γίνει..

Το σπίτι της οικογένειας που μας φιλοξενούσε


Πρωτοχρονιάτικοι χοροί στο Amantani

Η μέρα πέρασε τριγυρνώντας στο νησί.. και νωρίς νωρίς για ύπνο υπο τον ήχο της βροχής που και αυτό το βράδυ έπεφτε..

Ηλιοβασίλεμα στο Amantani, Titikaka

Την επόμενη μέρα φύγαμε για το νησί Taquile. Άλλο ένα παραδοσιακό νησί, μακρύς ο δρόμος για να ανέβεις στο χωριό, αλλά άξιζε τον κόπο.... Οι άνθρωποι εδώ φοράνε σκουφιά και ρούχα ανάλογα με το αν είναι ελεύθεροι ή παντρεμένοι, αν είναι εκλεγμένοι ή οχι.. ακόμα και τα μωρά!

Τα παιδάκια με παραδοσιακά σκουφιά και ρούχα στο νησί Taquile

Taquile, Titikaka

Και ο "δρόμος" της επιστροφής


Ο ήλιος καίει πολύ. Η titikaka είναι σε υψόμετρο 3800 μ και σαν συνέπεια η ατμόσφαιρα είναι αραιή οπότε εκτός απο το τσάι κόκας για να σας βοηθήσει με την νόσο του υψομέτρου (εμένα μόνο η μύτη μου άνοιγε), εφοδιαστείτε και με ένα καλό αντηλιακό γιατί ακόμα και εγώ που είμαι μαυροτσούκαλο, με 30αρι αντηλιακό κάηκα! (Αυτό ισχύει για όλο το ορεινό Περού).

Λίμνη Titikaka

Την επόμενη μέρα θέλαμε να κάνουμε την εξής εκδρομή: Να φύγουμε απο Puno, να πάμε στο φαράγγι Colca (χωριό Chivay), και απο εκεί να πάμε στην Arequipa.

Η photo είναι απο το: http://www.perutraveloperator.com

Και ενώ ΚΑΝΕΙΣ δεν αναλάμβανε αυτή την εκδρομή και έπρεπε να χάσουμε μια μέρα στους δρόμους κάνοντας άχρηστα χιλιόμετρα, πετύχαμε σε ένα ταξιδιωτικό γραφείο την γλυκύτατη κ. Yolanda που συνδυάζοντας 2 εκδρομές με 60$ μας εκλεισε ακριβώς αυτό που θέλαμε. Μεταφορά στο chivay, εκδρομούλα εκεί, ξενώνα, την άλλη μέρα φαράγγι colca, cruz den condor, και επιστροφή στην Arequipa (μόνο η διαδρομή Puno - Arequipa κανονικά κόστιζε 40$). H Κ. Yolanda ήρθε και μας πήρε με ταξί απο το puma hostel για να μας πάει εκεί που θα έφευγε το λεωφορείο -επειδή ήταν στενός ο δρόμος και το λεωφορείο δεν μπορούσε να ανέβει στο hostel.

Το λεωφορείο της εταιρίας 4m ήταν καταπλητικό, γνωρίσαμε και έναν περουβιανό κυριούλη μέσα που μας έλεγε για τους 3 έρωτες της ζωής του: την ιστορία, την σοκολάτα και τς γυναικες. Μας είπε για τους 3 της marfin που έχουν γίνει σύμβολο για την νεολαία του Περού, και για τις σοκολάτες iberica.. που τελικά είναι τόσο καταπληκτικές που πήρα καμιά 10αρια για μαζί μου... οι lindt μπροστά τους δεν πιάνουν μια!



Καταπληκτικές σοκολάτες με Περουβιανό κακάο

Η διαδρομή καταπληκτική.. είμασταν ανάμεσα στα 3500μ και στα 5200μ. Δεν φύτρωνε σχεδόν τίποτα και μιας και είναι προστατευόμενη περιοχή υπήρχαν ελεύθερα κοπάδια απο βικούνιες, αλπάκα και λιάμα! Γύρω μας βουνά, οροσειρές και ηφαίστεια...




Και φτάσαμε στο Chivay. Ένα συμπαθητικό χωριουδάκι-βάση για οσους θέλουν να ανακαλύψουν το φαράγγι Colca. Αφήσαμε τα πράγματα στο hospedaje και φύγαμε για hiking ;-)




Επιστροφή στο chivay και λιώσιμο πάλι σε πισίνες με ζεστά νερά! Φαγητό σε ένα πολύ γλυκούλι εστιατόριο...


Την επόμενη μέρα είχε φαράγγι το πρόγραμμα... Όσες φωτογραφίες και να βάλω δεν μπορούν να δείξουν πως είναι να έχεις βουνα 5.500μ γύρω σου και ένα φαράγγι 3500μ βάθος...


Φαράγγι Colca

Εδώ είναι και το περίφημο "El condor Pasa".. είμασταν πολύ τυχερές και είδαμε και μερικούς κόνδορες..

Κόνδορας (κοιτάξτε λίγο προσεκτικά!)

Επιστροφή στην Arequipa, και βόλτα στην πόλη και στο μοναστήρι Santa Catalina (μεγάλη η χάρη της :-p). Το οποίο ήταν τόσο γεμάτο με ζωντανά χρώματα - άσπρο, τερακότα, λουλακί, πράσινο - και άπειρα γεράνια- που δεν μπορούσα να σταματήσω να βγάζω φωτογραφίες!


Santa Catalina - Arequipa

Βραδυνή πτήση για Λίμα, και όρεξη για να ανακαλύψω την πρωτεύουσα!

Η Λίμα λέγεται ότι είναι η πιο όμορφη απο τις πρωτεύουσες της Νότιας Αμερικής.. Και ενώ τα προγνωστικά έλεγαν οτι θα τριγυρνάω μόνη μου στην Λίμα, στο πρωινό γνώρισα την Ελίζαμπεθ, Αυστριακή που ήρθε στο Περού χωρίς πρόγραμμα.. και κατεβήκαμε στο κέντρο!

Τα προάστια όπως φένονται απο το κέντρο



Κτίριο Colonial στην Plaza de Armas

Νόστιμο σνακ - φέτα ανανά


Κτίρια στο κέντρο της Λίμας

Και μετά επιστρέψαμε στο προάστιο Miraflores που μέναμε.. και είναι τουλάχιστον πανέμορφο. Μου θύμισε ταυτόχρονα Βαρκελώνη, Κάιρο και Κηφισσιά! Έχει τον ωκεανό, και πολλά όμορφα πάρκα. Α! και ποδηλατόδρομους!

El parque del amor - Το πάρκο του έρωτα

Ειρηνικός..

Εστιατόριo σε προβλήτα στο Miraflores

Ποδηλατόδρομος στο Miraflores


Το βραδάκι μιας και για πρώτη φορά δεν είχα πολύ πρωινό ξύπνημα (ξυπνούσαμε 5-6 κάθε μέρα) βγήκαμε με την elizabeth για μια μπύρα... εννοείτε ντόπια!



Στην Λίμα μείναμε στο Hostal EL Patio στο Miraflores που το προτείνανε απο το συνέδριο. Πολύ γλυκούλι θα έλεγα.

Σαλονάκι έξω απο το δωμάτιο μας στο hostal

Την επόμενη μέρα σκεφτόμουν.. να πάω για μπάνιο/surfing και μετά σε κάτι ιερά των Ίνκας. Και μετά.. κατέβηκα στην παραλία! Απ όπου έφυγα σχεδόν βραδάκι. Και την άλλη μέρα το ίδιο. Έφυγα απο την παραλία στις 5 και έπρεπε να είμαι στο αεροδρόμιο στις 7 :P

Surfing, κολύμπι,κουβέντα.. η ώρα περνούσε χωρίς να το καταλάβω! Και μετά το κρύο στις Άνδεις, το καλοκαιράκι της Λίμας ήταν ο καλύτερος τρόπος να τελειώσουν οι διακοπές!

Surfers παντου!

Και εγώ...

Οι άλλοι τα κατάφερναν καλύτερα

Γυρισμός στο hostal, κλείσιμο του backpack και ταξίδι με τα αλάτια πίσω... Η κούραση ήταν τόση που κοιμόμουν και στις 12 ώρες του ταξιδιού Λίμα-Μαδρίτη!

Τελευταία εικόνα του ωκεανού απο το ταξί που πήγαινα στο αεροδρόμιο...


Hasta Luego Peru!


Ολόκληρο το set με τις φωτογραφίες εδω.
Οι γνωστοί μπορείτε να δείτε την μη λογοκριμένη έκδοση με την φάτσα μου μέσα είτε στο fb είτε ζητήστε το link για το album στο Picassa :-)