Ηλιοτρόπιο

ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΑΖΕΨΩ ΗΛΙΟ... ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΩ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΠΑΕΙ... ΚΑΙ Η ΜΕΡΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ...

Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2005

Κάτι

Μου την σπάει να μελαγχολώ. Μου την σπάει να κλαίω. Μου την σπάει να ξέρω πως -ίσως- να έκανα μαλακία και να σου ζητάω -έμμεσα- συγγνώμη μέσα απο 6 συνεχόμενα μηνύματα και να πέφτω σε έναν τοίχο.

Δεν είμαι τέλεια. Δεν είσαι και εσύ. Δεν θέλω τοίχο. Θέλω εσένα. Γλυκό και τρυφερό όπως ήσουν μέχρι τώρα. ΚΑι δεν μιλάει το ούζο. Κλαίω ρε χαμένο. Και κλαίω για σένα. Γιατί δεν μπορώ καν να διανοηθώ οτι είμαστε έστω και λίγο μαλωμένοι. Και ίσως κάνω βλακεία που τα γράφω εδώ και δεν πέρνω ένα γαμωτηλέφωνο να σου τα πώ αλλά θα σε ακούσω πάλι "κρύο" και θα θέλω να βάλω τα κλάμματα πάλι.

Δεν στεναχωρέθηκα για τον λόγο που μαλώσαμε. πραγματικα είναι ηλίθιος. (ΟΚ ήταν σημαντικό για μένα αλλά δεν κατάλαβες καλα- τι φταις και εσύ). Στεναχωρέθηκα γιατι σου εξήγησα τι με πείραξε και δεν το βρήκες σημαντικό.

Ρε μωρό. Δεν μπορώ έτσι. σ'αγαπάω γαμώτο. αναρωτιέμαι τι να σκεφτεσαι εσύ τώρα. Σκέφτεσαι έστω και λίγο τα χαζά που γίνανε ή βλέπεις την εθνική και στα @@ σου?

Θέλω να σε πάρω την να σου πω τι όμορφα που ήταν σήμερα. Που κάναμε Picnic στην λιακάδα. Που ήταν οι Σουηδέζες με τα σουτιέν και κανανε ηλιοθεραπεία. που σήκωσα τα μπατζάκια μου να με δει λίγο ο ήλιος να μαυρίσω. Που ήπιαμε ένα μπουκάλι ούζο με την Μαρία. Που κεράσαμε τους gay δίπλα ουζάκι για να βάλουνε πιο δυνατά την μουσική- επειδή εγώ στο κινητό έχω μόνο το maia-iiiiiiii maia-oooooo και το "οταν είμαι αγάπη μου μαζίιιιι σουυυυ στην αυλή του παραδεισουυυυ". Που ο Δημήτρης χάθηκε- κλασσικά. Που ήρθε η φίλη μου η allesandra απο την Upsalla- Την θυμάσαι δεν την θυμάσαι την Ιταλίδα? Τα είπαμε. Έκανε Piercing στην μύτη. Ζήλεψα. Λέω να ξανακάνω και εγώ- νομίζω σου άρεσε το σκουλαρικάκι στην μύτη, και ας έβγαινε όποτε κάναμε έρωτα...

Μόλις πήρα ένα sms σου. δεύτερος γύρος Crying. Μπορείς να με καταλάβεις είμαι σίγουρη γιατί δεν κάνεις μια προσπάθεια? Στο έχω πει οτι γράφω καλύτερα στεναχωρημένη αλλά δεν θέλω να το κυνηγάω.

Ήτανε να βγούμε με την Μαρία απόψε. Να πάμε στο Opera ή το Berns, και ας φάμε πόρτα. Μία φορά στα "καλά" Clubs της στοκχόλμης αξίζει- αν και τελικά η μαρία μάλλον είναι σπίτι και ξερνάει το ούζο- δεν μας κόβω να βγαίνουμε.

το δωμάτιο μου είναι μπάχαλο. Ότι έχω να πάρω μαζί μου είναι στο πάτωμα. Έβγαλα και όλες τις Photo απο το δωμάτιο. Εκτός απο εκείνη την τεράστια που είμαστε εσύ και εγώ χαμογελαστοί στην παραλία. Πρώτη μπήκε στο δωμάτιο, τελευταία θα βγεί. Πριν πάω στο αεροδρόμιο.

Ξέρεις, δεν στεναχωριέμαι πολύ που φεύγω. Όχι ακόμα. Ίσως δεν το έχω συνηδητοποιήσει. Ίσως νομίζω οτι κατεβαίνω για άλλη μια φορά και θα ξανανέβω.

Γιατί στα γράφω εδώ και όχι σε ένα γράμμα? γιατί θα το πάρεις σε 4 μέρες γι αυτό.

Θα σε πάρω τηλ να τα πούμε αφού τελειώσει η Εθνική. Να είσαι και μόνος σού. Να σου μιλήσω και να ακούσω πάλι το μωρό μου και όχι έναν κρύο άνθρωπο...

Σ'αγαπώ. Με την ψυχή στον τοίχο.

Τα comments τα εξαφάνισα. Το post παραείναι προσωπικό.
Sorry guys.